De dood en de tuinman

Samenvatting

In zijn meest persoonlijke roman tot nu toe brengt Georgi Gospodinov een ontroerend eerbetoon aan zijn vader. Geestig en teder portretteert hij hem, een gepassioneerde tuinman, die tot het allerlaatste moment bleef spitten, zaaien en wieden – maar ook verhalen bleef vertellen. En dat deed hij – ‘deze Sheherazade’ – met zoveel levendigheid dat alle pijn verdween.