De kinderverzamelaar

Samenvatting

Benjamin zat rechtop aan tafel. Zijn kleine lijfje was zodanig tussen stoel en tafelblad geklemd dat hij niet kon omvallen. Achter zijn nek zat een kussen, het hoofd leunde tegen de muur. Zijn ogen waren opengesperd, alsof de jongen nog steeds niet kon bevatten wat hem was overkomen. Zijn onderarmen lagen op het tafelblad, de kleine handen tot vuisten gebald en met tape vastgeplakt zodat ze niet van de tafel konden glijden. Benny was helemaal aangekleed, zijn haren waren netjes gekamd. Een vredig tafereel met slechts één schoonheidsfoutje: Benny was inmiddels bijna achttien uur dood.