Vette bast

Samenvatting

Ik weeg loodzwaar. Tonnen. Ik ben een bink vet en gefnuikte verwachtingen, die zich stoot aan elke steen op zijn weg. Ik struikel en sta weer op. Ik weeg loodzwaar, verankerd aan de grond, verpletterd door de zwaartekracht. Als een mislukte Atlas sleep ik de wereld achter mij aan. Ik weeg loodzwaar. Meer dan een karrenpaard. Meer dan een tank. Ik weeg loodzwaar en toch vlieg ik soms.