Kendimle Konuşmalar

Konusu

Cibran gençliğinde dünyayı kusursuz ve kötülüklerden uzak bir yer olarak tasarladı. Resmettiği yer kederlerden uzak, neşeli bir dünyaydı, kusursuzluğunu cehaletin bozamadığı aydınlık bir dünyaydı, batıl inanışları reddeden akıllı bir dünyaydı. Tasarladığı bu cennette adalet ve bilgelik yanyanaydı, insanlar arasında birlik ve iyilik birlikte hüküm sürüyordu. Fakat yarattığı bu cennetin hayatın gerçekleriyle bağdaşmadığını gördüğünde umutsuzluğa kapıldı. Cibran devletin başındakilere ve din adamlarına toplumun temel direkleri olarak baktı. Onların adalet ve bilgelik örnekleri olmalarını bekledi.