Η χώρα των τυφλών

Περίληψη

«Γιατί δεν ήρθες όταν σε φώναξα;» ρώτησε ο τυφλός. «Είναι ανάγκη να σε πιάνουμε απ’ το χέρι σαν παιδί; Δεν ακούς το μονοπάτι, καθώς περπατάς;» Ο Νούνιες γέλασε. «Εγώ μπορώ να το βλέπω» είπε. «Δεν υπάρχει λέξη βλέπω» είπε ο τυφλός, αφού το σκέφτηκε για λίγο. «Σταμάτα αυτή την ανοησία και ακολούθησε τον ήχο των βημάτων μου». […] Οι αισθήσεις τους ήταν εκπληκτικά οξυμμένες˙ ήταν σε θέση να ακούσουν και να μαντέψουν την παραμικρή κίνηση ενός ανθρώπου από απόσταση δώδεκα βημάτων˙ άκουγαν ακόμα και το χτύπο της καρδιάς του.