Τα νιάτα

Περίληψη

«Είχα δεθεί πια με το πλοίο κι ήθελα απεγνωσμένα να πάμε στην Μπανγκόκ. Μπανγκόκ! Μαγικό όνομα, εξωτικό! Η Μεσοποταμία ολόκληρη δεν έπιανε χαρτωσιά μπροστά της. Είπαμε, ήμουν είκοσι χρονώ, ήταν το πρώτο μου ταξίδι σαν δεύτερος αξιωματικός, και η Ανατολή με περίμενε [...] Η φωτιά μαινόταν κι η ανταύγεια μάς είχε θαμπώσει. Ήξερα πια πως την Ανατολή θα την έβλεπα για πρώτη φορά ως κυβερνήτης μιας μικρής βάρκας. Αυτό ήταν ωραίο. Όπως ωραία ήταν και η αφοσίωση στο παλιό μας πλοίο. Θα μέναμε να δούμε το τέλος του. Α τα νιάτα!