Thomas de Duistere

Samenvatting

‘Thomas ging zitten en keek naar de zee. Gedurende enige tijd bewoog hij niet, alsof hij daar gekomen was om de bewegingen van de andere zwemmers te volgen, en hoewel de nevel hem verhinderde erg ver te zien, hield hij zijn ogen hardnekkig op deze lichamen gericht die met moeite boven water bleven.’