Dziennik roku zarazy

Opis

"Musiało być za czasów Defoe nie lada rewolucją czytać pod koniec każdego rozdziału okresowe zestawienie cyfrowa zmarłych na dżumę w poszczególnych dzielnicach Londynu, ale jeszcze większą niespodzianką byłą zapewne ta proza, zapisująca każdy krok samotnego wędrowca w zadżumionym mieście, każdy krzyk konających, każdą rozmowę z żywymi - z czułą, lecz obojętną precyzją sejsmografu.