Okumaz Yazmaz

Konusu

Şifreli yazılarımı tuttuğum hatıra defterimi ve ilk şiirlerimi macaristan’da bıraktım. Erkek kardeşlerimi, annemi babamı, haber bile vermeden, bir veda bile etmeden geride bıraktım. Ama hepsinden de önemlisi o gün, 1956’nın o kasım sonu, bir halka olan aidiyetimi kesin olarak kaybettim. Macaristan’daki ilk mutlu yıllar, savaş sonrası yoksulluk, yatılı okul dönemi, “çocukluğun gümüş ipliği”nin kopuşu, stalin’in ölümü, sürgün, lozan yılları, yeni bir ülke, anadil ve düşman dil.