Sıra Dışı Öykü: Baudelaire'in Bir Rüyası Üzerine Deneme

Konusu

Saat sabahın ikisi ya da üçüymüş (rüyamda), sokaklarda tek başıma yürüyormuşum. Castılle'le karşılaşıyorum, sanırım birkaç yere uğrayacakmış, ben de ona eşlik edeceğimi, hazır araba da varken özel bir iş için bir yere uğrayacağımı söylüyorum. Bir arabaya biniyoruz, yeni çıkmış bir kitabımı büyük bir randevuevinin sahibesine armağan etmeyi görev sayıyormuşum. Kitabi elimde tutup bakarken anlıyorum, bu eseri bu kadına armağan etmeyi gerekli görmemin nedeni meğerse kitabın müstehcen olmasıymış.