Η ζωή του και άπαντα τα ποιήματα

Περίληψη

Και το Κοράκι, ποτέ δεν φτερούγισε, ακόμη κάθεται στην ωχρή προτομή της Αθήνας πάνω από την πόρτα τη κάμαράς μου. Και τα μάτια του μοιάζουν σαν του δαίμονα που ονειρεύεται. Και το φως της λάμπας πάνω του ρίχνει κυματιστά τη Σκιά του στο πάτωμα. Και η ψυχή μου από εκείνη τη σκιά που κυματίζει στο πάτωμα. Δεν θα σηκωθεί ? ποτέ πια!